Ostatnie wydarzenia

„Wyklęci”- spektakl teatralny

20.02.2018
„Wyklęci”- spektakl teatralny

W sobotę 3 marca 2018 r. o godz. 17:00 w Dębińskim Centrum Kultury w Jastwi odbędzie się spektakl teatralny pod tytułem „Wyklęci”, przygotowany przez Młodzieżową Grupę Teatralną działającą przy Dębińskim Centrum Kultury. Dzień później (tj. 4 marca) zostanie on ponownie zaprezentowany w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Dębnie o godz. 17:00.

Setne urodziny pani Wiktorii z Łoniowej

19.02.2018
Setne urodziny pani Wiktorii z Łoniowej

To był wyjątkowy dzień i kolejny piękny jubileusz w gminie Dębno! W środę w Łoniowej odbyły się uroczystości związane z setnymi urodzinami pani Wiktorii Zych. Świętowanie rozpoczęła uroczysta msza święta w miejscowym kościele w intencji zacnej Jubilatki. Tuż po niej spora grupa gości przeniosła się do domu pani Wiktorii.

Wyjazdy na narty dla mieszkańców Gminy Dębno

15.02.2018
Wyjazdy na narty dla mieszkańców Gminy Dębno

Po raz kolejny w okresie ferii organizowane są wyjazdy narciarskie dla wszystkich chętnych osób.  Organizatorem wyjazdu na narty jest Gmina Dębno. Zakres działań  organizatora polega wyłącznie na zapewnieniu: odpowiedniego środka transportu, prowadzeniu zapisów osób – uczestników wyjazdu, wykupieniu karnetów, ubezpieczenia NW.

 

    I sesja Rady Gminy Dębno

    8.02.2018
    I sesja Rady Gminy Dębno

    W dniu 02.02.2018 r. odbyła się pierwsza w tym roku sesja rady Gminy, w głównej mierze była poświęcona podsumowaniu inwestycji z roku ubiegłego. W posiedzeniu wziął udział Starosta Brzeski Andrzej Potępa, który udzielił informacji na temat przyjętego budżetu dla Powiatu na 2018 r., oraz Paweł Kwaśniak, kierownik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Brzesku, który poinformował o możliwości pozyskania środków europejskich z UE przez rolników. 

    Wojewódzki finał akcji Osobowość Roku 2017

    7.02.2018
    Wojewódzki finał akcji Osobowość Roku 2017

    Miło jest nam poinformować, iż do etapu wojewódzkiego w plebiscycie na „Osobowość Roku 2017”, zakwalifikowało się dwoje mieszkańców naszej Gminy.

    W kategorii „Samorządność i społeczność lokalna”, zakwalifikował się Łukasz Przybyło, a w kategorii „Kultura” Alicja Rega.

    Informacja o rekrutacji do publicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych i pierwszych klas szkół podstawowych

    2.02.2018
    Informacja o rekrutacji do publicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych i pierwszych klas szkół podstawowych

    W roku szkolnym 2018/2019 zgodnie z zasadami rekrutacji określonymi w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe ( Dz. U. z 2017 r. poz. 59 ze zm.) do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, przyjmuje się kandydatów zamieszkałych na obszarze danej gminy, a rekrutacja przebiega w dwóch etapach.

    Koncert Noworoczny w Porąbce Uszewskiej

    1.02.2018
    Koncert Noworoczny w Porąbce Uszewskiej

    Koncert Muzyki Filmowej w wykonaniu uczniów i nauczycieli Szkoły Muzycznej w Domosławicach i Porąbce Uszewskiej był prawdziwą gratką dla pasjonatów muzyki.

    W wypełnionej po brzegi sali gimnastycznej Zespołu Szkół w  Porąbce Uszewskiej melomanom zaprezentowała się ponad setka artystów, która w perfekcyjny sposób wykonała utwory muzyki klasycznej oraz filmowej.  

    Gospodynie spotkały się w Porąbce Uszewskiej

    1.02.2018
    Gospodynie spotkały się w Porąbce Uszewskiej

    Już po raz trzeci członkinie i członkowie kół gospodyń wiejskich z gminy Dębno spotkali się na wspólnym noworocznym biesiadowaniu.

    W tym roku miejscem spotkania była Porąbka Uszewska i tamtejszy Zajazd. Blisko 120 osób skorzystało z zaproszenia wójta gminy Wiesława Kozłowskiego, aby wspólnie powspominać 2017 rok i snuć plany na przyszłość.

    Seniorzy chętnie odpowiedzieli na zaproszenie Caritas

    1.02.2018
    Seniorzy chętnie odpowiedzieli na zaproszenie Caritas

    W niedzielę w Szkole Podstawowej w Biadolinach Szlacheckich odbył się Dzień Seniora. Na uroczystość zaproszono wszystkich miejscowych seniorów.

    80 seniorów z Biadolin Szlacheckich, Biadolin Radłowskich i Perły zdecydowało się w minioną  niedzielę na wspólne świętowanie  Dnia Seniora, które było także doskonałą okazją, aby złożyć sobie życzenia  noworoczne.

    Seniorzy świętowali w Łysej Górze

    29.01.2018
    Seniorzy świętowali w Łysej Górze

    Stało się już tradycją, że Dzień Seniora, już od pewnego czasu obchodzony jest przez samorząd z należytą starannością i w podniosłej atmosferze. W sumie na zaproszenie organizatorów odpowiedziało ponad 100 osób.

    - Wielkie słowa uznania kieruję pod adresem wójta Wiesława Kozłowskiego, który dba o seniorów w naszej gminie nie tylko w dniu ich święta – zaznacza współorganizator Dnia Seniora i jednocześnie sołtys Łysej Góry Bożena Sacha.

    Drukuj drukuj

    Z historii gminy

    Strona główna » Z historii gminy » Jak hartowana stal – historia Teofila Hebdy „Błyskawicy” z Porąbki Uszewskiej

    Jak hartowana stal – historia Teofila Hebdy „Błyskawicy” z Porąbki Uszewskiej

    20.03.2017
    Jak hartowana stal – historia Teofila Hebdy „Błyskawicy” z Porąbki Uszewskiej

    Urodzony 5 XII 1902 roku Teofil – syn Franciszka i Ludwiki z domu Urban – nie miał spokojnego dzieciństwa. W 1914 był świadkiem, jak przez rodzinną wieś przetoczył się front I wojny światowej. Przez następne dwa lata obok jego domu maszerowały wojska rosyjskie i austriackie. Tymczasem on musiał pracować w miejscowym kamieniołomie. Gdy tylko zaczyna kształtować się państwo polskie, Teofil zgłasza się na ochotnika do wojska.

    W czerwcu 1919 r., na komisji w Krakowie musi sobie „dodać” lat, by zostać przyjętym. Trafia do 10 Pułku Strzelców Wielkopolskich, który właśnie udaje się na front do południowej Galicji. Walczy ze swoją jednostką pod Bóbrką, Husiatyniem, Buczaczem. Przeciwnikiem są wojska ukraińskie, a w 1920 r. także i Armia Czerwona, której pochód na Europę muszą zatrzymać wojska polskie. Teofil, mimo młodego wieku, otrzymuje za swoją postawę w boju Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami i medale za wojnę o niepodległość państwa oraz za wojnę obronną 1920 roku. Po walkach zostaje w wojsku jako zawodowy żołnierz w jednostce (która zmienia numerację) i otrzymuje awans na sierżanta.

    Niestety w Poznaniu, gdzie stacjonuje, dochodzi do incydentu. Teofil staje w obronie kobiety i wdaje się w bójkę z Niemcem, który ugodzony bagnetem ginie. Sąd wojskowy, w którym bronił go jego dowódca – pułkownik, uniewinnia go. Jednakże sprawa ta zaważy na jego karierze w wojsku. Dowództwo, nie chcąc zadrażniać stosunków z mniejszością niemiecką, wysyła go w 1924 roku do Wilna, do Korpusu Ochrony Pogranicza – jednostki broniącej granicy z komunistyczną Rosją.
    W 1930 roku żeni się z nauczycielką Franciszką Dorniak, a w 1932 roku zostaje przeniesiony do miejscowości Bryckie, gdzie zostaje dowódcą strażnicy w baonie KOP „Kraśne”. Ciężka to służba. Walka z dywersantami, przemytnikami, bandytami a jednocześnie wywiad na terytorium wroga. Sztab batalionu dostrzega jego zalety żołnierskie i kieruje go na przeszkolenie wywiadowcze do II Oddziału WP. Teofil zostaje wyszkolonym agentem wywiadu.

    Tymczasem szczęśliwie powiększa się jego rodzina. Rodzą mu się cztery córki: Daniela (21 IX 1931), Irena (31 III 1933), Teresa (17 VIII 1937), Anna (16 XII 1938).

    Niestety, nad Europę nadciągają czarne chmury. W 1938 roku Teofil dostaje rozkaz przeniesienia nad granicę z Węgrami. Rodzina osiada w Stryju, on służy na odcinku Stanisławów. Zwalcza komunistyczne bandy ukraińskie. 29 VIII 1939 zostaje zmobilizowany do 53 Pułku Piechoty w Stryju. Z tą jednostką walczy w kampanii wrześniowej. Po klęsce okazuje się, że żona z córkami została na ziemiach zajętych przez Rosjan. Teofil, który ucieka z niewoli, w drodze z Jasła do Krakowa zatrzymuje się w rodzinnej Porąbce Uszewskiej. Gdy planuje przekroczyć granicę, by połączyć się z rodziną, otrzymuje wiadomość o przesiedleniach.

    Na początku kwietnia 1940 r. Stalin zaczyna kolejną falę wywózek Polaków z Kresów. Tym razem celem są kobiety i dzieci. W bydlęcych wagonach, bez jedzenia, w chłodzie, pędzą Polaków na Syberię. Doskwiera głód, kromkę chleba trzeba wyżebrać lub ukraść. Małe dzieci nie są w stanie tego wytrzymać. W ciągu jednego tygodnia, wiosną 1940 roku umiera malutka Tereska i zaraz po niej Ania. Zrozpaczona matka nadludzkim wysiłkiem utrzymuje przy życiu pozostałe córki. Po roku świta iskierka nadziei. Stalin ogłasza amnestię i Polacy wraz z armią gen. Andersa mogą opuścić Rosję. Ale jest to dla wycieńczonych ludzi droga przez mękę. W Turkmenistanie Franciszka Hebda zapada na tyfus. Zdoła jeszcze wsadzić córki do pociągu w Taszkiencie, a sama zostaje na dworcu, gdzie umiera. Córki przejdą – jak wiele polskich dzieci – przez wszystkie sierocińce wojenne, od Iranu aż do Londynu.

    Teofil Hebda otrzymuje przez Czerwony Krzyż informację o śmierci żony i córek. Nie wie, które przeżyły, ani co się z nimi dzieje… ma się dowiedzieć dopiero w 1948 roku.

    Rzuca się w wir pracy konspiracyjnej. Jako zawodowy żołnierz, przeszkolony wywiadowca i dywersant, mimo niskiego stopnia (st. sierżant) praktycznie dowodzi partyzantką w gminie Dębno. Oficjalnie zostaje w 1943 roku zastępcą, a potem (po śmierci Adama Bartosza ps. „Kmicic”) dowódcą plutonu dywersji – „drapieżnych ptaków AK” – i bierze udział we wszystkich akcjach bojowych na terenie gminy. Te działania to nie tylko dywersja, sabotaż czy walka z wrogiem w otwartym polu. To także niewdzięczne zadanie upominania i likwidacji zdrajców i konfidentów. Wojna nie jest czarno-biała. Jest chaosem, który uwalnia złe instynkty i łamie charaktery. Zdrajcy przyczyniali się do śmierci wielu ludzi, których zmuszona była bronić AK. Niestety, fakt ten wykorzystują komuniści po wojnie. Żołnierzy AK zamiast orderów czekały więzienia UB, tortury, szykany i czarna propaganda. Władze komunistyczne rozpoczęły skuteczną nagonkę na żołnierzy podziemia przekonując społeczeństwo, że akowcy to faszyści i bandyci strzelający do swoich. Niestety, wielu uwierzyło. Do dziś niektórzy powtarzają historię o zamordowanym kapelanie Wehrmachtu, chociaż z lekcji historii w szkole powinni wiedzieć, że za zabójstwo oficera Niemcy spaliliby całą wieś i wymordowaliby lub wywieźli mieszkańców – co, jak wiemy, w naszej gminie nie nastąpiło.

    Jak już pisałem, wojna nie jest czarno-biała. Czy AK strzelała do swoich w Gminie Dębno? Tak… ale kim byli ci „swoi”? Czy ktoś interesujący się choć pobieżnie historią tamtych lat mógłby sobie teraz szczerze odpowiedzieć na kilka pytań? Kto pokazał Niemcom drogę do Jana Roczniaka „Sokoła”? Kto wskazał żandarmom miejsce ukrywania się Żydów w Dębnie? Kto przyczynił się do zabójstwa Książka w Maszkienicach? Kto wydał Jana Bodurę „Zamka” z Dołów na gestapo? Kto wskazał Niemcom Helenę Michałek z Sufczyna jako siostrę „Dzwona” z plutonu dywersji, przez co trafiła do więzienia, gdzie była torturowana? Zachowały się jeszcze źródła, które wskazują na ludzi podpisujących Volkslistę w Dębnie, Sufczynie, Maszkienicach. W brzeskiej bibliotece, w tzw. archiwum Bernackiego, znajduje się list (przechwycony przez AK na poczcie) na gestapo do Brzeska, ze skargą na sąsiada rzekomo współpracującego z partyzantami. List pochodzi – powiedzmy, że z parafii Porąbka – i jest podpisany imieniem i nazwiskiem! Do takich to „swoich” strzelali żołnierze z plutonu dywersji – „drapieżne ptaki” Armii Krajowej. Ilu z nas żyje dziś dzięki plutonowi Teofila Hebdy?

    On sam 1945 roku zostaje aresztowany za przynależność do antykomunistycznej organizacji WIN. Był trzymany w celi, w której zimna woda sięgała kolan, torturowany – z połamanymi paznokciami i wybitymi zębami – nikogo nie wydał. Wyszedł z więzienia po amnestii w 1948 roku.

    Co ma zrobić 46-letni mężczyzna, który stracił dom, życie zawodowe, przyszłość? Co ma zrobić żołnierz – bohater wojenny – który został znieważony i pozbawiony praw? Co ma zrobić mąż i ojciec, który nawet nie może zapłakać nad grobem swoich córeczek i żony? Co ma zrobić człowiek w takiej sytuacji?

    Teofil Hebda zaczął od nowa… ale to już zupełnie inna historia.

    Na załączonych zdjęciach zajmuje się:
    1. Teofil Hebda
    2. Teofil Hebda z żoną Franciszką
    3. Teofil Hebda (pierwszy z prawej). W tle wojsko węgierskie.

    Jak hartowana stal – historia Teofila Hebdy „Błyskawicy” z Porąbki Uszewskiej
    Jak hartowana stal – historia Teofila Hebdy „Błyskawicy” z Porąbki Uszewskiej
    Jak hartowana stal – historia Teofila Hebdy „Błyskawicy” z Porąbki Uszewskiej
    Autor: dr Piotr Marecik

    Wróć do historii gminy

    Informator UG system informacji przestrzennej   Stowarzyszenie Kwartet na Przedgórzu  Prawa pacjenta Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej WKU w Tarnowie Sportowy turniej miast i gmin Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

    W górę
    Kapitał Ludzki - Narodowa Strategia Spójności Gmina Dębno Unia Europejska - Europejski Fundusz Społeczny
    Modernizacja strony WWW współfinansowana z EFS w ramach projektu POKL 2007-2013 pt. "CAF - podstawa doskonalenia małopolskich JST",
    nr projektu POKL.05.02.01.00-059/12